Kaixo lagun.

Gustatuko litzaidake grabazio hau entzutean edo idazki hau irakurtzean, azkenera heltzen bazara behintzat, zure onerako izatea, horixe bera bai da nere desioa. Zaude adi.

Nere izena Tomas Etxabe da. Autodidakta nahiz, beti ikasten, billatzen eta berritzen ere. Australiako aborigenen Benetakoak izeneko tribuak dioen bezala: “Sugeak azala berritzen duen moduan, berritzea dagokigu eta denborak aurrera egiten duen ehinean, pertsona hobea izatea”.

Ibillia naiz iharduera sozial zein politikoan, sindikalista izana ere, sindikatoak oraindik legeztatuak etziren garaietan, geroan ere bai. Beti mundo hobe baten billa, herritarren ongizatearen billa. Egitura sozio-politikoaren aldaketa, hobekuntza, helburu bezala.

Hala ere, gaurko talaiatik begiratuta, bazen hor zerbait hanka motz geratzen zena, eta zer izango: norberaren portaera, berekiko eta besteekiko. Bereziki egituren aldaketaren billa zebilen horrena, ni neu barnean, jakina.

Gaur egun bada zerbait lehen kontuan ez nuena, eta nere ustez garrantzi handia duena bakoitzaren eta munduaren hobekuntza ahalegin horretan, eta da “Zeure buruari opa diozun onura hori, egin besteeri ere”.

Grabazio hau 2021eko urrian prestatua da. Eta badakit hitzak berekin daramala erresonantzia bat, eta badakit erresonantzia energia dela. Erraz egingo zaizu ohartzea honek baduela garrantzia, eta hitzak berekin behar duela intentzio ona. Nere ahalegina horretan dabil.

Zerk sostengatzen du Unibertsoa energiak ez bada?. Ba da formula bat ezaguna egin dena: E= mc2. Alegia masa eta argiaren belozitatea bikoiztua. Dena da energia. Beraz, gutako bakoitzaren portaerak eragina du norberaren bizitzan, gertukoan eta mundo zabalean ere. Zer dela eta?, ba dena eta denok batuak gaudelako, Unitate bat garelako. Zenbaitek honi Holograma deitzen dio.

Aurrez portaerak aipatzen nituen. Eta portaera zerk eragiten du?, hori garbi dago, pentsamenduak. Galdetu dezakegu pentsamenduak non eta nola sortzen diren, bainan ez da hori orain dagokiguna.

Dakiguna da pentsamenduak burmuinean hartzen duela leku. Millakak dira egunean ditugun pentsamendu kopurua. Eta dakiguna da pentsamenduak ditugun sineskerekin zerikuzi zuzena duela. Ze sineskera, halako pentsamendua.

Bada zerbait gehiago oraindik aipatu ez dena, emozioak alegia. Emozioa, sentipena, barruko taupada.

Begira ze gauza interesantea azaltzen den hemen: sineskera-pentsamendua-portaera-emozioa. Guztia, energiaren ibillera da.

Hau dena gizarte eredu honetan gertatzen da, gutako bakoitza hor gaude. Eta gizarte eredu honek duen ezaugarri nagusietako bat elkarrekin konpetitzea da, horretara garamatza bide ezkorrak. Egia esanda, irabazle atera diren portaerak dira, eta jakin badakigu aurretik sineskerak daudela.

Jarrera materialista gordina dugu gainean, besteak beste usten dugulako guztia hemen bukatzen dela, bihotzak planto egitean. Eta horrela ez balitz?. Nondik dabil arima?. Nondik dabil azpi-kontzientea?.

Pertsona materia baino zerbait gehiago da, izaki espirituala alegia. Etengabean uhinak sortzen ari gara, era batekoak edo bestelakoak. Elektroiak, protoiak, partikula atomikoak, atomoak, molekulak,… auskalo zer. Bakoitzak sortzen duen energiaren araberakoa.

Gizateriak aurrera egin du?. Esango nuke baietz, nahiz eta momentu honetan aurrera egite hori kinka larrian dagoen. Historian zehar lankidetza izan da bultzatzailea, elkarlana alegia, nahiz eta bakarkeria, bestea gailendu nahi izatea, present egon den beti. Egun Naturari bizkar eman da gabiltza. Hau marka hau.

Ba da lankidetzako adibide on bat, ez ahin urruti, orain 10.000 urte. Herri iberoetaz ari nahiz.

Elkarrekiko lankidetza eta Naturaren legeaz integratuak.

Egun populazioaren gehiengoa gaixorik dabil, gutxi batzuek hori dute gogoko, negozio borobilla gaixotzeakin. Gizateria, izate biologikoari bizkar emanda dabillela esatea egoki deritzot. Hemen ba degu beraz zer aztertua.

Gutxi batzuek gaixorik nahi gaituzte, bainan galdera nagusia da: Guk zer egiten dugu?. Gutako bakoitzaren jarrera tarteko, egiten dute egiten dutena. Errudun nagusia, inor izatekotan ere, norbera da. Azkenik, hartzen dugun edo erabakitzen dugun portaera horren ardura, norena da, norberarena ez bada.

Ze gauza, joera daukagu besteeri kulpak ematekoa. Hori bai da errazena. Kulpabilitatea besteena den ideia horrekin bizitzeak norberaren burua lasaitzeko asmoekin egin ohi da, bainan eguneroko errealitatean ez da horrela gertatzen. Inkontzienteki bada ere, “etxe kalte” bihurtzen gara. Bada garaia geure ardurataz jabetzeko, etengabeko negarrean ibili gabe.

Guzti honekin ez dut esan nahi besteek dena ondo egiten dutenik, okerrik ez dutenik, ez orixe. Bereziki izkutuan dabillen gutxiengo horrek, men egiten dien agintariek, horretara prestatzen diren ugazabek eta abar. Baina esan nahi dudana da, dagozkigun ardurak ezin ditugula besteen bizkarrera bota.

Gizateria harmoniatik urrun dabil momentu honetan, progresoaren izenean hankaz gora jarri ditugu basterrak, nor baino nor, lehen nioena, konpetentzia. Natura gizateriaren parte izango ez balitz bezala, bizkarra emanda.

Azkenik, guztia sineskeren kontua dela esango nuke, uste dugu dena erabili dezakegula dagokigun erara. Demokrazian gaude, edo hori diote, merkatu librean alegia, eta ahal duenak ahal duena egin dezake, eta besteak hor konpon.

Gehiengo bat bizi da guztia bizitza honetako kontua izango balitz bezala. Pentsakera horren ondorioz jarrera egoista egiten da nagusi. Bainan aizu, lehen nioen dena energia dela. Egun gertatzen dena da, zekulako desarmonia egin dela nagusi.

Gutxiengo bat, tamalez oraindik, horretaz ohartua da, eta hainbat jarrera aldatzen ari gera. Hala ere desoreka dugu nagusi arlo guztietan. Ondorioz, osasuna galtzeraino garamatza, eta begira, argi gorria piztu dela esan behar.

Sineskerak garamatza pentsamendu jakin batera, pentsamenduak garamatza jakineko jarrera batera edo portera batera, eta ondorioz jokabidea dator, eta zelulak ere azidifikazioaren eraginean. Liptonek aipatzen du zelularen mintzaren eragiña, eta Hamerek pozintzen gaituen emozioa aipatzen du. Beraz badugu zer ikasia eta aldatua.

Egungo gizateria harmoniosoa balitz, naturarekin integratua, ez ginateke egongo gauden egoeran. Gauza da, bat egim behar dela Unibertsoa sostengatzen duen zentzuzko energia horrekin.

Nioen hasieran hitza bera energia dela, eta nola ez, pentsamendua ere. Giza biologiak pentsamendu ezkorrekin toputz egiten duenean, gorputzak adieratzen digu zerbait ez dabillela ondo. Horixe bera da neri gertatua, eta beste askori ere. Ohartu nahiz inguruan izandako zenbaitzueri ere hori gertatu zaiela, batzuek tamalez, heriotzeraino.

Gorputzak adierazten duenean desoreka bat, adi, zeren zerbait ez dabil ondo gure barnean. Ez bagara konturatzen ere, azpikontzientera, inkontzientera, arimara, edo nahi dena, mezu desegokiak bideratzen ditugu gure pentsamenduak tarteko, eta ondorioz desarmoniak hartzen du lekukoa, eta desarmonia hori norbera baino haratago doa. Eta horrela, gizarte eredu bat gauzatzen da, bakoitzak bere ardurarekin, txikiagoa edo handiagoa.

Eta hemen garrantzi handia du pentsamenduak, ez bakarrik energia delako, baita ere portatzeko modu jakin batera garamatzalako. Lurra izeneko planeta hau modelatzen dugulako. Batzuek besteak menpean hartzera, eta besteek menpetasaun horren interpretazioa bibrazio baxuko pentsamenduetan murgiltzera.

Bai edo bai, maitasunak gailendu behar du atera ahal izateko desoreka edo desarmonia honetatik.

Hawkinsek dioen bezala: “Maitasuna ez da emozio bat, izateko modu bat da, besteekin harremanak ulertzeko eta eramateko modua”. Esango nuke maitasunaren kontua nahiko ondo definitua dagoela, labur bada ere.

Berriro, hausnarketa honek, pentsamenduetara garama. Eta pentsamenduak lotura behar du aurrez nioen honekin: “Zeure buruari opa diozun hori egin besteeri”. Horrela ez bada, zerbait oker dabil norberaen barnean. Pentsamendu ezkorrak kalte egiten digu eta kalte egin dezake, pentsamendu baikorrak onura dakar norberarentzat eta besteentzat ere.

Escuderok honela dio: “Pentsamenduak arimaren eskuak bezala dira, bizitza modelatzen dute”. Nik uste zuzen dabilela hau esatean. Eta gehiago diot: Maitasuna, maitasuna, munduaren salbatzaile, ikara eta beldurra, denon izorratzaile.

Honezkero konturatuko zinen ze lotura dagoen sineskeren eta pentsamenduen artean. Pentsamendu eta emozioen artean ere. Agian sineskeren aldaketen beharra dugu, eta hau ez da beti erraza izaten, usten dugulako ditugun sineskerak zuzenak eta egokiak direla. Hau guztia dantzan jarri beharko genuke, zeren eta bestela arriskua dugu dogmatikoak izateko. Dena landu daiteke. Zenbait sineskera, bidea blokeatzen duten ladreiluak bezala dira.

Ditugun sineskerak jaso ditugu gurasoengatik gehienbat, familikoengandik, hauzokoengandik, apaiza edo lekaimeengandik, maixu zein andereñoengandik, eta abar….. Eta egia da, denak bihotz honez egin dute, hobe beharrez alegia, bainan horrek ez du esan nahi derrigorrez zuzenak direnik.

Belaunaldiz belaunaldi aurrera egin behar da, eboluzionatu, eta honek besteak beste, sineskera zaharrak alde batera utzi eta berriak barneratzea eskatzen du.

Unibertsoa energiak sostengatzen duenez, honetaz zientzilariak adoz daude, egin dezagun bat energia mota horrekin, zentzuduna bera. Bihurtu gaitezen norbera Sortzaile, nor bestela, Sortzaile on alegia. Eta horretarako arrastoan jarri behar norberak sortzen duen energia bera. Sineskerak, pentsamenduak, portaerak, emozioak eta ondorioz energia sortzea. Bizitza ona izateko, eta ingurua hobeagoa egiteko.

Nere usteetan mundo hobe baten ahaleginetan dabillenaren abiapuntua, aipatutakotik etorri behar du.

Ondo sentiarazten gaituen pentsamenduekin bizi. Horrela ez bada, estresa dugu gainean.

Bukatzeko, hara nere esaldi bat: “Saiatu bizitzen barrengo etengabeko irrifarrakin”.

Norbera da benetako Sortzailea.